در طول تاریخ اسلام، زندگی و سیره امامان معصوم (علیهم السلام) چراغ راهی برای هدایت، عدالت و معنویت بوده است. در این میان، امام محمد تقی (علیه السلام)، نهمین امام شیعیان، با وجود عمر کوتاه خود، منشأ برکات عظیم علمی، اخلاقی و معنوی شد.
او جوان‌ترین امام در میان پیشوایان شیعه است که در سن 25 سالگی و در اوج شکوفایی علمی و معنوی به شهادت رسید.
شناخت ابعاد مختلف زندگی ایشان، از جمله دوران امامت، معجزات، ویژگی‌های شخصیتی و نحوه شهادت، نه تنها ما را با گوشه‌ای از تاریخ پر افتخار اهل‌بیت (علیهم‌السلام) آشنا می‌سازد، بلکه الگویی برای زیستن در مسیر حقیقت به ما ارائه می‌دهد.
در خصوص تاریخ شهادت حضرت امام جواد (علیه السلام) میان علما و تاریخ‌نگاران اختلاف نظر وجود دارد. برخی منابع مانند "کشف الغمه" از محمد بن طلحه نقل می‌کنند که حضرت در ذی الحجه سال 220 هجری قمری در دوران خلافت معتصم عباسی به شهادت رسیدند. همچنین، ابن خشاب از محمد بن سنان نقل می‌کند که حضرت در روز سه‌شنبه، ششم ذی‌حجه سال 220 هجری از دنیا رفتند.
در کتاب "اعلام الوری" آمده است که حضرت امام جواد (علیه السلام) در روز آخر ذی القعده سال 220 هجری قمری از دنیا رفته‌اند. در این خصوص، شهید اول نیز در کتاب "الدروس" به نظریه طبرسی در "اعلام الوری" اشاره کرده است. همچنین، در کتاب "عیون المعجزات" ذکر شده که حضرت امام جواد (علیه السلام) در روز سه‌شنبه، پنجم ذی‌حجه سال 220 هجری به شهادت رسیدند.
